Maqolada Artur Konan Doylning Sherlok Holms haqidagi asarlarining («Qizil tusdagi etyud» va «To'rtlar belgisi») narrativ-kompozitsion tuzilishi tadqiq etiladi. Narratologik va semiotik yondashuvlar asosida fabula (jinoyat tarixi) hamda syujet (tergov tarixi) o'rtasidagi tafovut tahlil qilinadi. Oddiy kuzatuvchi-hikoyachi (doktor Vatson) va fokalizator (Sherlok Holms) o'rtasidagi o'zaro munosabat kompozitsion retardatsiyaning asosiy vositasi sifatida ko'rib chiqiladi. Qahramonlarning voqealarni tasvirlash strategiyalari haqidagi bahsi muallifning detektiv janr qonuniyatlari ustidagi metamatnli refleksiyasi shakli ekanligi isbotlanadi. Shuningdek, makon poetikasiga (Beyker-strit toposi) germenevtik yakuniy sintez lokusi hamda kompozitsion retardatsiya mexanizmlariga alohida e'tibor qaratiladi.
Publication Date: 2026-06-20